Eerste lezing
De eerste lezing waarbij ik aanwezig was, was die van Keith Peters – “Art of Code”. Na een korte introductie over hoe het menselijk brein werkt ging hij over op zijn codekunst. Een experimentele manier om kunst te genereren op basis van actionscript. Wat ik uit deze sessie heb opgemaakt is:
- Richt je workspace zo in dat je zomin mogelijk gestoord wordt door techniek en je volledig kan richten op je creatieve geest.
- Als 1 ding goed werkt, werken meer beter
- Math.random() is je beste vriend wanneer je beelden maakt
- ASExpander is een handige tool voor as shortcuts

Een leuke presentatie van een vriendelijke man die duidelijk wist waar hij het over had. Maar of het nu kunst is of gewoon wat aanklooien… In ieder geval waren hier en daar leuke uitkomsten. Niet helemaal mijn stijl, maar wel verfrissend.

Tweede lezing
Vol goede moed ging ik naar de tweede lezing, Joa Ebert – “AudioTool’s Private Parts”. Het was in een zaal boven in het gebouw. Ik weet niet of er maar weinig mensen van het bestaan van deze zaal afwisten, maar het was niet erg druk. Ik was erg benieuwd naar de techniek van Hobnox. De presentatie was echter moeilijk te volgen. Na 10 minuten ging het over de mappenstructuur en andere, naar mijn idee irrelevante, dingen dus ben ik weggegaan. Presenteren was duidelijk niet het ding van deze beste man. Later bleek dat hij wel een goede programmeur was. In de sessie “Cool Shit” had hij 10 minuten de tijd om iets vets te actionscripten. Wat hem erg goed afging op zijn tekenloze toetsenbord.

Nadat ik was weggegaan ben ik bij de lezing van Mario Klingemann gaan zitten. Weer een generatieve kunst-sessie. Deze was echter wat meer gericht op het manipuleren van beeld. Leuk om te zien. Ik had alleen graag iets gezien wat direct toepasbaar was voor interactieve oplossingen.

Derde lezing
Deze lezing was precies wat ik van GMUNK had verwacht. Een uur lang visuele shit en hip-amerikaans gebral. Een leuke afwisseling na al het actionscript geweld.

Vierde lezing
Cool Shit. Een uitgebreide presentatie waarbij verschillende presentatoren hun kunstjes lieten zien.

Laatste lezing
De laatste lezing die ik heb gezien was die van Theo Watson (door afwezigheid van David Carson). Dit was waarschijnlijk de meest inspirerende lezing van het evenement. Het ging over openframeworks. Een stukje software waarmee je, door C++ te programmeren, hele kunstinstallaties in elkaar kan zetten. Check vooral even de voorbeelden op de website.

De dingen die mij erg aanspraken waren:
- Het funky forrest
- I want you to want me

- Audience
http://www.vimeo.com/1842245
- Laser tagging

Het was vooral leuk om te zien hoe touchscreen applicaties werden gebruikt omdat hier mijn roots liggen (van de tijd dat ik nog bij n-store werkte).

Conclusie
Over het algemeen was het FITC evenement wel aardig. Ik had wel gehoopt om echt nieuwe vooruitstrevende dingen te zien, wat helaas niet is gebeurd. Een gezellige, zonnige dag in Amsterdam met veel nerds en lekkere koffie. Goed om te weten dat ik van alles nog op de hoogte ben.